Ana dilin aşağılanıyorsa ne yaparsın? Ana dilinin bir dil olmadığı söyleniyorsa. O dilde şiir yazmak, tek bir düzgün şiiri bile ortaya çıkaramıyorsa, bir hikayeden bahsetmeye gerek bile yok. William Shakespeare’in eserleriyle tiyatroda sergilenen hayal gücünden bahsetmeye bile gerek yok. Papa Koenders için asıl zorluk, sevgi, nefret ve zafer duygularının evrensel olduğunu ve Sranantongo dilinin de bunları içinde barındırdığını kanıtlamaktır.

Julius George Arnold Koenders (Paramaribo, 1 Mart 1886 – 17 Kasım 1957), bir Sranantongo aktivistiydi. Köleleştirilmiş kişilerin torunu olarak dünyaya gelen Koenders, öğretmen oldu. Beyaz ve açık tenli meslektaşları ona tepeden bakıyordu. Onlar için o, çıplak ayaklı, sınıfın başına geçmeye tam olarak yetkili olmayan bir öğretmendi. Ama o orada duruyordu. Hem de nasıl! Surinam’daki eğitim, onun ana dili olan ve Surinam’ın ortak dili olan Sranantongo dilinde olmalıydı. Hem de ilkokuldan itibaren.

Bu onun idealiydi ve aylık dergi Foetoe-Boi’yi yayınlamaya başlayarak bu ideale şimdiden somut bir içerik kazandırdı. Serbest çevirisiyle, “ayakçı”. Bilinçli bir tercihti. Papa Koenders, ana dilinin ayakçısı olmak istiyordu. Ona göre, Kreol çocukların nereden geldiklerini ve sömürge dönemi Surinam’da neden değersizleştirilmiş bir konuma düşürüldüklerini anlamalarının tek yolu buydu.

 Bu, Hollandaca sahnelenen bir gösteri olup, Sranantongo dili, sesli metin içindeki çevirilerle oyuna zenginlik katmaktadır.

Süre: 75 dakika